Piotr Szauer: "Otwieramy uszy"

Są ludzie i rzeczy, o których istnieniu warto wiedzieć. Szczególnie wtedy, kiedy dotyczą nas samych albo środowiska, w którym żyjemy. Zapraszam na rozmowę z Piotrem Szauerem o jego audycji „Studencki Magazyn Piosenki", która emitowana jest od poniedziałku do czwartku między godziną 10.00 a 11.00 na antenie Radia UWM FM.

Patrycja Kaczan: Piosenka studencka to...?
Piotr Szauer: Piosenka śpiewana przez studentów, zazwyczaj. Bądź piosenka wywodząca się z tego środowiska.

P.K: Są to jedyne kryteria, jakie musi spełniać piosenka, aby zaliczyć ją do tej kategorii?
P.Sz.: Nie uważam siebie za strażnika, który zalicza coś do kategorii takiej czy innej. W przypadku programu, który prowadzę, właśnie wyznacznikiem jest to, że prezentuję artystów związanych z tak zwanym środowiskiem akademickim, którzy kiedyś nagradzani byli na imprezach tego nurtu. Choćby na największej z nich, czyli na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie.

P.K.: Olsztyniacy są aktywni w tej kategorii artystycznej?
P.Sz.: Wygląda to na pewno dużo gorzej niż kilkanaście, a przede wszystkim kilkadziesiąt lat temu. Kiedyś naturalnym miejscem do wymiany myśli i słów poprzez muzykę były kluby studenckie. Spotykali się w nich głównie adepci szkół wyższych i artyści, którzy prezentowali autorskie treści literacko-muzyczne. Dziś, jak wiemy, takie kluby to przede wszystkim dyskoteki. Nie ma tam miejsca na koncerty czy tym bardziej recitale. Jeśli już są to koncerty prezentujące muzykę rockową. Dlatego dziś piosenka studencka funkcjonuje w głębokiej niszy.

P.K.: A czy w Olsztynie ta nisza jest widoczna?
P.Sz: Tak. Choćby poprzez Spotkania Zamkowe „Śpiewajmy Poezję", które również mają studenckie korzenie. Poza tym jest kilku śpiewających studentów, którzy pokazują się na scenach festiwalowych w całym kraju.

P.K.: Skąd pomysł na taką audycję?
P.Sz.: Sam śpiewam i piszę. W 2007 roku przyszedłem do radia z propozycją prowadzenia audycji, początkowo poświęconej tak zwanej piosence literackiej czy też poezji śpiewanej. Z tego przeszliśmy do piosenki studenckiej. Jest to studencka rozgłośnia radiowa, dlatego doszliśmy do wniosku, że tego typu twórczość warto prezentować na jej antenie.

P.K.: Jak powstaje audycja, co z wyborem materiałów?
P.Sz.: Śledzę nowości wydawnicze związane z ruchem studenckim oraz z artystami, którzy niegdyś wygrywali festiwale między innymi w Krakowie, Warszawie czy w Olsztynie. Są to więc płyty, które przychodzą na adres redakcyjny. Czasem zdobywane przez znajomych organizatorów festiwali. Często też prezentuję nagrania koncertowe z miejsc, w których bywam.

P.K.: Co ze słuchaczami? Nadsyłają swoje propozycje?
P.Sz.: Raczej nie. Są to raczej zaprzyjaźnieni artyści, których poznaję właśnie poprzez swoje wyprawy. W ciągu roku bywam w kilkunastu miejscach w kraju. Festiwali jest około pięćdziesięciu przez cały rok, więc jak łatwo wyliczyć mniej więcej co tydzień taka impreza gdzieś się odbywa. W mniejszym bądź większym mieście. No i jest grono artystów, z którymi utrzymuję stały kontakt i za każdym razem, gdy nagrają coś, czy to amatorsko podczas małego recitalu, czy też gdy wydają płyty oficjalne czy nieoficjalne, staram się ten materiał zdobywać i prezentować w audycji.

P.K.: Czy prowadzenie akurat tej audycji dostarcza Panu wiele satysfakcji?
P.Sz.: Zdecydowanie tak. Wynika to przede wszystkim ze wspomnianego wcześniej kontaktu z artystami i z obecności w różnych bardzo ciekawych miejscach, gdzie ci artyści występują. Z drugiej strony satysfakcjonują mnie odbierane co jakiś czas sygnały, świadczące o tym, że tego typu niełatwa i niepopularna twórczość, osadzona w głębokiej niszy spotyka się ze zrozumieniem z drugiej strony radioodbiornika. Dowiaduję się, że tego właśnie brakowało i dobrze, że tego typu audycja na antenie się pojawia.

P.K.: Próbował Pan w jakiś inny sposób ożywić ducha piosenki studenckiej?
P.Sz.: Próbowaliśmy też niejako przez audycje ukazujące się na antenie radia organizować koncerty pod hasłem „Studenckie Wieczory Piosenki". Dwa lata temu odbyły się trzy koncerty i w roku minionym cztery bądź pięć wieczorów co miesiąc, w których prezentowali się z jednej strony artyści związani z Olsztynem, o których wspominałem wcześniej, a z drugiej strony zaproszeni goście. Między innymi laureaci Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie. Ale okazało się, że być może promocja nie była zbyt silna. Trudno było nam przebić się do studentów, choć wieczory były organizowane w Klubie Grawitacja położonym przecież pod największym akademikiem w Olsztynie - Bratniakiem. Brakowało też być może wsparcia uniwersyteckiego. Myślę, że gdyby Uniwersytet zechciał włączyć się w organizację tego typu koncertów, wieczorów, recitali, na pewno łatwiej byłoby nam się dostać do studentów i ich świadomości, że coś takiego w ogóle istnieje...

Rozmawiała Patrycja Kaczan
Źródło artykułu: Uniwersytecki Portal Studencki